Πατέρας ολοκληρώνει τον Μαραθώνιο του Λονδίνου φορώντας σακίδιο 20 κιλών για να τιμήσει τη μνήμη του γιου του που πέθανε από καρκίνο.
Ο Ceri Menai-Davis ολοκλήρωσε τον Μαραθώνιο του Λονδίνου φορώντας ένα σακίδιο βάρους 20 κιλών για να τιμήσει τη μνήμη του γιου του, ο οποίος πέθανε από καρκίνο το 2021 σε ηλικία 6 ετών.
Σε συνέντευξή του στο LADbible, ο Menai-Davis μοιράστηκε ότι ο γιος του, ο Hugh, διαγνώστηκε με καρκίνο το 2020 και η δύναμη που έδειξε κατά τη διάρκεια της θεραπείας του τον ενέπνευσε να φροντίσει την υγεία του και τον ώθησε να εγγραφεί στον Μαραθώνιο του Λονδίνου.
Ο πατέρας θυμάται πως στις 27 Αυγούστου 2021, βγήκε για τρέξιμο και η σύζυγός του πήρε τον Hugh μαζί στο αυτοκίνητο για να τον παρακολουθήσει. Ο Menai-Davis δεν θα ξεχάσει ποτέ τον γιο του να φωνάζει ενθαρρυντικές λέξεις κατά την προπόνησή του: “Έλα μπαμπά, έλα μπαμπά”.
Δυστυχώς, λίγο μετά τα 6 του χρόνια, στις 30 Αυγούστου, ο Hugh υπέστη υποτροπή και πέθανε λίγες εβδομάδες αργότερα. Στις τελευταίες του ημέρες, το αγόρι ενθάρρυνε τον πατέρα του να συνεχίσει τα σχέδιά του: “Πήγαινε και το κάνε, μπαμπά, πήγαινε και το κάνε, πήγαινε να τρέξεις στο Λονδίνο”.
Ο Menai-Davis έκανε αυτό που του ζήτησε ο γιος του και ο Hugh θάφτηκε με το μετάλλιο που κέρδισε ο πατέρας του στον Μαραθώνιο του Λονδίνου. Μετά την απώλεια, οι γονείς του παιδιού ίδρυσαν μια φιλανθρωπική οργάνωση με το όνομα It’s Never You, σκεπτόμενοι τι άλλο θα μπορούσαν να κάνουν για να κάνουν τον γιο τους περήφανο.
“Η σύζυγός μου και εγώ ιδρύσαμε την φιλανθρωπική οργάνωση It’s Never You γιατί νιώθαμε τελείως απομονωμένοι ως γονείς παιδιού με καρκίνο. Διότι, δικαίως, η προσοχή ήταν επικεντρωμένη στο παιδί, αλλά κανείς δεν ρωτούσε ποτέ: ‘Είσαι καλά εσύ ως γονιός;'”
Αυτή η χρονιά ήταν η τέταρτη συμμετοχή του Menai-Davis στον Μαραθώνιο του Λονδίνου και αυτή τη φορά έτρεξε τη διαδρομή φορώντας ένα σακίδιο βάρους 20 κιλών με τα ονόματα 450 παιδιών τυπωμένα πάνω του. Στο κέντρο, ήταν το όνομα του Hugh, γραμμένο από το ίδιο το παιδί.
“Αναλαμβάνω αυτή την πρόκληση γιατί ο Hugh ζύγιζε 20 κιλά όταν εισήχθη για τελευταία φορά στο νοσοκομείο. Τα 20 κιλά αντιπροσωπεύουν όχι μόνο το βάρος του, αλλά και το βάρος που αντιπροσωπεύει ο παιδικός καρκίνος για τους γονείς.”
Εκτός από το φυσικό βάρος, ο πατέρας μοιράστηκε το συναισθηματικό βάρος της συμμετοχής του στον αγώνα: “Στα τελευταία 50 μέτρα, όταν είδα τη γραμμή του τερματισμού, άρχισα να κλαίω. Ο David, ο φίλος μου που περπατούσε δίπλα μου, και εγώ αγκαλιαστήκαμε 50 μέτρα πριν από τη γραμμή του τερματισμού. Ένιωσα λίγο απόγνωση, γιατί τώρα νιώθεις τόσα πολλά όταν το κάνεις, και είναι απλώς κατακλυσμικό όταν βλέπεις τη γραμμή του τερματισμού.”
Αυτό το περιεχόμενο δημιουργήθηκε με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης και αναθεωρήθηκε από την συντακτική ομάδα.
